15 februari,

Het gaat goed met het uilenstel.  De basis van hun relatie is zonder twijfel  het zorgdragen voor het voortbestaan van de soort, maar dat lijkt niet los te staan van wederzijdse genegenheid. In het leven van alle dag leven uilen solistisch,  zitten dus niet dicht tegen elkaar aan,  onderhouden niet elkaars veren  en “snavelen” niet.  Is al het gedrag van dieren functioneel of spelen ze ook gewoon, vermaken ze zich, onderhouden ze relaties alleen omdat ze die andere leuk vinden? Natuurwetenschappers zijn het er niet over eens,  dus het antwoord weten we niet, maar het is wel fascinerend om te zien hoe de uilen met elkaar omgaan.

Door de buitenbeelden zien we dat zo nu en dan als in een soort schijnbeweging een bosuil zijn aanwezigheid kenbaar maakt.  Ruud heeft afgelopen week in de bosschages tussen ons en het dorp ook een kast voor de bosuil opgehangen,  dus “woningnijd”  is niet nodig. 

De rol die de nestkast speelt bij potentieel gevaar is lastig te interpreteren.  De ene keer lijkt het dat bij voor het paar niet te duiden geluiden de nestkast een veilig toevluchtsoord is,  maar soms als ze binnen zijn en iets horen wat hen bevreemd, verlaten ze juist de nestkast. 

Hun relatie is inmiddels de volgende fase ingegaan: ze blijven zo nu en dan ook overdag in de nestkast en er worden muizen naar binnen gebracht  voor de voorraadkast. Het lijkt erop dat het nu  wachten is op de eieren.

 

chambres d'hôtes l'Oustal
09130, Sieuras, Frankrijk | tél. 0033561605646 |
contact | route